Over mij

Linda, dertiger, zelf moeder van 3. Gezellig, nuchter en betrouwbaar.

Wat moet ik schrijven, zonder dat het een afgezaagde opsomming wordt van wat ik tot nu toe heb gedaan? Ik vind het lastig, want wat wil je als toekomstige klant nou van mij weten? Maar op veler verzoek, bij deze een kort verslag.

Over mij - linda

Ik heet dus Linda, en in 1982 deed ik mijn moeder best wel pijn toen ik geboren werd. Ik was bijna 2 weken te laat, en dus was het inmiddels een paar dagen voor sinterklaas. Daar heb ik de rest van mijn leven last van gehad en daarom bij deze een tip: geen baby op of vlak voor de feestdagen! (Niet dat je überhaupt iets over te zeggen hebt, maar ik zeg het toch maar even). 

Hobby’s: Eten. En lezen. En dan het liefst iets eten tijdens het lezen. Maar doordat ik eten zo fijn vind, moet ik sporten. En ik houd eigenlijk helemaal niet van sporten, dus zie hier het probleem. Dus eet ik wat minder en sport ik 3 keer in de week om een beetje binnen de lijntjes te blijven.
Want 1 van de bijkomstigheden van het werken in de kraamzorg is dat je, als je niet oplet, helemaal dichtgroeit. Het is natuurlijk elke week feest, met taart, beschuit, lekkers, verwennerij enz.
En dan heb je van die (lieve) vaders die aldoor zeggen: ‘doe niet zo ongezellig joh! 1 saucijzenbroodje/stukje taart/patatje/tosti/(vul iets in) kan toch geen kwaad?’ Nee, inderdaad. Maar elke week is een beetje teveel van het goede natuurlijk. Als ik dus nee zeg tijdens de kraamweek dan is dat niet omdat ik ongezellig ben hoor!!
Uiteraard gaat dit ‘minder eten – meer sporten systeem’ regelmatig mis. Op Oudjaarsdag mag ik bijvoorbeeld van mezelf onbeperkt oliebollen eten (Het record staat op 14 stuks geloof ik, laatste keer ben ik de tel kwijt geraakt… En dan de week erna weer sporten als een malle, haha!).

Werk: In eerste instantie dacht ik dat ik heel graag in de kinderopvang wilde werken, en dat heb ik ook een hele tijd met heel veel plezier gedaan. Tot ik zelf een kind kreeg (deed inderdaad best zeer, had mijn moeder toch gelijk), en zei ik tegen mijn kraamverzorgster dat ik ooit ook kraamverzorgster wilde worden.
Maar ja, toen kreeg ik nog een kind (net na de feestdagen, is ook geen ideale optie. Behalve dan met hapjes, want iedereen doet aan de lijn), en later nóg een (de pijn werd niet minder, ging wel steeds een stukje makkelijker. En deze werd geboren in juli, dus is de helft van de gasten op vakantie) dus dat ‘ik ga kraamverzorgster worden’ moest nog even wachten.
Maar, uiteindelijk is het gelukt en wat is het leuk! Ik kan oprecht zeggen dat ik mijn roeping heb gevonden, want ik geniet ontzettend van alle gezinnen, lieve baby’s, en alles wat er bij komt kijken (oké, eerlijk; niet van alles, maar ik denk dat elke kraamverzorgende en verloskundige kan beamen dat er ook minder leuke ‘kantjes’ aan ons beroep zitten).
Wil je meer lezen over wat ik allemaal beleef voor-, tijdens- en na een kraamweek?